Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.


We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.


Begonia's

Begonia’s behoren tot onze meest veelzijdige en mooiste sierplanten. Botanisch kunnen ze worden onderverdeeld in één of meerjarige planten, kruidachtige gewassen en niet verhoutende halfstruiken. De indeling van dit enorm uitgebreide geslacht is opgebouwd uit vierentwintig afdelingen.

De plantenliefhebber onderscheidt gewoonlijk maar drie groepen: 1. bloeiende begonia’s; 2. struikbegonia’s; 3. bladbegonia’s. Bij de laatste groep moeten als belangrijkste vertegenwoordigers de Begonia rex-hybriden genoemd worden. Hierbij komen dan ook nog de als perk en balkonplanten gebruikte knolbegonia’s. Kenmerkend voor alle soorten zijn de in de meeste gevallen asymmetrische bladeren.

Uit de oorspronkelijke standplaats kunnen we afleiden, dat alle begonia’s schaduwplanten zijn, die op de grond of als epifiet in het tropische regenwoud groeien. Ze komen echter ook voor in subtropische gebieden en zelfs in bossen in het gebergte tot 4000m hoogte. Het uiterlijk van de planten en de vorm en de kleur van de bloemen weren in de loop van ongeveer twee eeuwen door het kweken van talloze hybriden sterk veranderd. Toch zijn bepaalde grondeigenschappen van de planten bewaard gebleven, zodat de herkomst van de botanische soorten nog belangrijke aanwijzingen geeft voor de verzorging.

Een algemene eis is, op enkele uitzonderingen na, het verlagen naar een licht beschaduwde standplaats en een hoge luchtvochtigheid. In het bijzonder voor de prachtig getekende, grootbladige Begonia rex-hybriden en andere vertegenwoordigers van deze groep betekent zonbestraling levensgevaar door verbranding.

Ook hebben ze allemaal een voorliefde voor losse, humusrijke aarde gemeen, waarin het fijnevertakte wortelstelsel zich wijd uitspreidend kan ontwikkelen. Daarom verdienen brede, ondiepe plantschalen de voorkeur.

De saprijke stengels, de grote bladeren of zeer vochtige bosgrond waarin ze van nature groeien, duiden op een grote behoefte aan niet kalkrijk water (PH 4,5-5) gedurende de groeiperiode. Dit geldt speciaal voor bloeiende begonia’s en bladbegonia’s. De struikbegonia’s nemen ook wel met iets harder water ( pH 6,5) genoegen.

Bloeiende begonia’s

Daaronder verstaat men meestal eenjarige, kruidachtige planten uit drie verschillende kweekrichtingen.

A: Begonia ‘Glire de Lorraine’. I 1893 verschenen deze planten op de internationale markt en ze hebben sindsdien de wereld veroverd. Talloze hybriden van de oorspronkelijke plant in tinten tussen licht en donkerroze bloeien ongeveer van de herfst tot januari. Veelgekochte planten in de decembermaand.

Verzorging: Na de aanschaf de plant in huis de eerste dagen zo mogelijk koel houden ( temperatuur 12-15 graden); later worden temperaturen van 18-20 graden goed verdragen zonder bladval of vertraging van de bloei, ervan uitgaand dat u de plant niet in de zon zet en de lucht niet te droog is. Geen zaadvorming laten optreden, dus de uitgebloeide bloemen tijdig wegknippen. Lotharingens Ruhm wordt na de bloei weggegooid.

B: Begonia elatior-hybriden, zijn sinds 1907 in de handel. Talloze, steeds verbeterde vormen met enkele en gevulde bloemen in veel kleuren tussen wit, geel, roze en licht tot donkerrood. Ook tamelijk grootbloemige hybriden. Bloeitijd en verzorging als bij Lorrainebogonia’s. Kan niet worden overgehouden.

Apart moet hier de zgn. Rieger begonia genoemd worden, die een betere houdbaarheid bezit dan de voorgaande typen en die de laatste jaren in ruime mate aangeboden worden.

C:Begonia semperflorens hybriden, de doorbloeiende begonia’s. Eigenlijk een perkplant voor de tuin, maar er komt in toenemende mate een sortiment voor potcultuur voor de kamer, waaronder als uitzondering op de regel vormen zij die zon kunnen verdragen. Bloei, afhankelijk van kweek begin, het hele jaar door.

Uw tuin weer netjes maken?

%d bloggers liken dit: